De biëst Oacher von Gustav Reich

HOG-Schäßburg / Siebenbürgen

De biëst Oacher

Der Reinhard Bretz ä Scheßbrich wor
e Spaßvi,ijel, dät äs ist klor,
Hi waßt et gat: Als Stadthïftmän
ech munchäst mir erluwe kän.
Uch hegt de Legt en gärn erwehnen,
wonn sä sich hä uch do begenen
und det Bederfnes hun ze lachen,
hi stålt jo un gor lastich Sachen.

Ist sot seng Motter. "Reinhardt, wuërt,
gänk ta na schniël bäs af de Muërt,
le sält en wevel Oachcr brängen,
sonst wid mcng Hänklich net gelängen!
Ech dinkcn, ta sïlt är bekun,
dc Hicnen fen ze liëjen un.
Doch sä gebädden, gäf gat uëcht!
Dä, dä te nålich mir hast bruëcht
-verställ dich nct, te wïßt et jo -,
worc klin, wä vun er Kroh.
Detmol sält te na versäcken,
änzekïfen nor diër däcken !"

Der Reinhardt draf all lachän söt:
"T'huëst riëcht, dä Oacher wor'n e Spöt.
Te brochst mich awer net ze bidden,
detmol wirscht ta sen zefridden!"

Dro geng hi lånzem af de Muërt,
bedachtich, wä et wor seng Uërt.

Mät enem Bläck der Reinhardt säch:
hegt git et Oacher, glatt genach.

Hi nehert hemlich sich er Frä:
"Frä Nöberän, wat hu Sä hä?"
"E Fälpes völ mät Oachern, fräschen,
dä kcnne Se mer wiëm afdäschen!"
"Mer wiëm? Dåt stämmt na lïder net.

Frä Noberän, 't äs c Gefrett,
meng Motter schi sängt longer Zegt
un heßich Gallenstinen legt.
Sä verdrit Oaer nor vu schwarzen Hiënen,
hu Sä äm Fälpes uch vun diënen?"

"Mir hu jo weißen, schwarzen, giëlen,
dä kân ich awer net ouswiëlen."

,,'t dIt näst, mâche Se sich glatt näst drous,
derfir kennen ech mich jo gät ous!"

Hi feng dro uch glech un ze säcken
und wiëlt natirlich nor diër däcken.
Allen awer, dä nct däck,
luëcht wedder hi änt Fälpes zräck.

Wel hi sich na esi bcellt,
het hi seng Tasch gor schniël gefällt
mät Oachern, dä äm grlße gânzen
däck worn wä de Pomerânzen.
Af dä kangt hi sich äst äbeldcn,
esolär Oacher segt cm sälden.

Na bicht der Bretz sich noch ist vir,
pespert der Frä dro det änt Ihr:
"Ech wäll en gäde Rot Än giën,
Sä sil' n en sich zc Härze niën.
Hålde Sä sich nor schwarz Hiënen,
dänn dc Oacher hä vun diënen
sc jo net nor vill gcsangder,
em kâ se uch -'t äs niche Wangder
gor leicht verkifen, wä Se sähn,
esizeson äm Hândämdrehn!"

Karl Gustav Reich